Chomik pacjentem

U WETERYNARZA…

16 maja, 2007 / by 

Chomik pacjentemDo gabinetów lekarzy weterynarii trafiają najczęściej chorzy i cierpiący przedstawiciele gatunków chomików dżungarskich, syryjskich i Roborowskiego. Jeżeli zwierzę spokojnie przyjmuje manipulacje i badanie lekarskie, łatwiej jest lekarzom, szybko postawić trafną diagnozę. Odwrotnie jest kiedy cierpiący i obolały chomik staje się nerwowy wówczas bowiem w sytuacji zagrożenia lub bólu może sprowokować urazy u osób badających, opiekunów i samych siebie.

Biorąc pod uwagę żywy temperament tych zwierząt oraz niewielką masę ich ciała (od 30-200 g.) bardzo istotne staje się właściwe postępowanie w trakcie badania oraz zabiegów. Bezpieczne unieruchomienie oraz delikatność w obchodzeniu się z chomikami, pozwoli nie tylko na ograniczenie niebezpieczeństw ich urazów ale także na uchwycenie maksymalnej ilości szczegółów w badaniu klinicznym.

Wizyta u lekarza rozpoczyna się od wywiadu, ustalenia wieku, płci, sposobu utrzymania i żywienia oraz objawów klinicznych, które zaniepokoiły opiekuna. Ważnym elementem badania są oględziny klatki lub terrarium i sposobu zachowania się tam zwierzęcia. Podstawowymi elementami ocenianymi w badaniu pacjenta są: stan uzębienia, jamy ustnej, skóry, oczu, uszy zewnętrznych narządów rozrodczych oraz kończyn. Dostępnymi technikami badania są: osłuchiwanie klatki piersiowej i omacywanie jamy brzusznej. Bardzo ważne jest dokładne zbadanie stanu toreb policzkowych. Szczególnie istotne jest to dla chomików dżungarskich, które mają tendencje do magazynowania w nich pokarmu bardziej, niż inne gatunki tych gryzoni.

Badania, leczenie

Cennym badaniem dodatkowym dla układów sercowo-naczyniowego i oddechowego jest technika RTG (często jednak wymagająca płytkiego znieczulenia, na co decyduje się niewielu opiekunów i lekarzy).

Określenie masy ciała chomików jest niezbędne aby prawidłowo dawkować leki i właściwie realizować terapię. Metabolizm wielu leków (przede wszystkim antybiotyków stosowanych przy różnorodnych infekcjach) jest odmienny niż u innych gatunków i w przypadku chomików należy stosować je częściej (zwykle 2 x dobę). Łatwiej będzie pogodzić się z koniecznością dwukrotnych wizyt w gabinecie lekarskim jeśli:

  • będziemy wiedzieć, że zwykle terapia taka trwa krócej niż u innych zwierząt
  • że ma ona na celu wyleczenie podopiecznego.

Niezbędna przy antybiotykoterapii jest suplementacja traconych bakterii jelitowych Lactobacillus i Bacteroides aby zapobiec niebezpiecznym powikłaniom w postaci zapalenia jelit, toksemii a nawet śmierci zwierzęcia. Znajomość zagadnień związanych z biologią i terapią oraz właściwe obchodzenie się ze zwierzęcym pacjentem prowadzi do realizacji naczelnej zasady medycyny, także weterynaryjnej primum non nocere.

Zobacz również

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *