Chomik pacjentem

U WETERYNARZA…

16 maja, 2007 / by 

Chomik pacjentemDo gabinetów lekarzy weterynarii trafiają najczęściej chorzy i cierpiący przedstawiciele gatunków chomików dżungarskich, syryjskich i Roborowskiego. Jeżeli zwierzę spokojnie przyjmuje manipulacje i badanie lekarskie, łatwiej jest lekarzom, szybko postawić trafną diagnozę. Odwrotnie jest kiedy cierpiący i obolały chomik staje się nerwowy wówczas bowiem w sytuacji zagrożenia lub bólu może sprowokować urazy u osób badających, opiekunów i samych siebie.

Biorąc pod uwagę żywy temperament tych zwierząt oraz niewielką masę ich ciała (od 30-200 g.) bardzo istotne staje się właściwe postępowanie w trakcie badania oraz zabiegów. Bezpieczne unieruchomienie oraz delikatność w obchodzeniu się z chomikami, pozwoli nie tylko na ograniczenie niebezpieczeństw ich urazów ale także na uchwycenie maksymalnej ilości szczegółów w badaniu klinicznym.

Wizyta u lekarza rozpoczyna się od wywiadu, ustalenia wieku, płci, sposobu utrzymania i żywienia oraz objawów klinicznych, które zaniepokoiły opiekuna. Ważnym elementem badania są oględziny klatki lub terrarium i sposobu zachowania się tam zwierzęcia. Podstawowymi elementami ocenianymi w badaniu pacjenta są: stan uzębienia, jamy ustnej, skóry, oczu, uszy zewnętrznych narządów rozrodczych oraz kończyn. Dostępnymi technikami badania są: osłuchiwanie klatki piersiowej i omacywanie jamy brzusznej. Bardzo ważne jest dokładne zbadanie stanu toreb policzkowych. Szczególnie istotne jest to dla chomików dżungarskich, które mają tendencje do magazynowania w nich pokarmu bardziej, niż inne gatunki tych gryzoni.

Badania, leczenie

Cennym badaniem dodatkowym dla układów sercowo-naczyniowego i oddechowego jest technika RTG (często jednak wymagająca płytkiego znieczulenia, na co decyduje się niewielu opiekunów i lekarzy).

Określenie masy ciała chomików jest niezbędne aby prawidłowo dawkować leki i właściwie realizować terapię. Metabolizm wielu leków (przede wszystkim antybiotyków stosowanych przy różnorodnych infekcjach) jest odmienny niż u innych gatunków i w przypadku chomików należy stosować je częściej (zwykle 2 x dobę). Łatwiej będzie pogodzić się z koniecznością dwukrotnych wizyt w gabinecie lekarskim jeśli:

  • będziemy wiedzieć, że zwykle terapia taka trwa krócej niż u innych zwierząt
  • że ma ona na celu wyleczenie podopiecznego.

Niezbędna przy antybiotykoterapii jest suplementacja traconych bakterii jelitowych Lactobacillus i Bacteroides aby zapobiec niebezpiecznym powikłaniom w postaci zapalenia jelit, toksemii a nawet śmierci zwierzęcia. Znajomość zagadnień związanych z biologią i terapią oraz właściwe obchodzenie się ze zwierzęcym pacjentem prowadzi do realizacji naczelnej zasady medycyny, także weterynaryjnej primum non nocere.

Zobacz również

Dodaj komentarz

avatar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
Powiadom o